Als de grond onder je voeten wegzakt
Als waarheid als los zand wordt
Maar de zoektocht zoveel mooier blijkt
Dan wat je altijd hebt gehoord
Als de vragen je zo veel meer leren
dan de antwoorden die je altijd hebt gekend
Bevrijding, berusting
Dat er niet op elke vraag
een antwoord hoeft te zijn
Al is het niet kennen van
de bestemming, het on-eindige
Soms beangstigend, verlammend zelfs
Het onderweg-zijn geeft zuurstof, ruimte
Een vreemd, nieuw vertrouwen in het al-omvattende
Het geeft geen andere keuze
Dan het heden te omarmen
De toekomst te aanvaarden
Dankbaar
te Leven
Prachtig gedicht… niet hoog dravend .Geen : ‘ vul het zelf maar in wat ik bedoel , het verdere werk is voor jou, maar concreet to the point – verstaanbaar zonder twijfels en toch mystiek gehuld ! Prachtig .
Mooi Evelyn! Herkenbaar. Veel plezier met je blog.
Dag Evelyn. Ik ken je niet. Maar het is een prachtig gedicht met een zeer deugddoende boodschap in deze bizarre tijd. Bedankt om te delen.